Terapia blizny po operacji

Co to jest?

Blizna powstaje, gdy uszkodzoną skórę i tkanki głębsze zastępuje włóknista tkanka bogata w kolagen. W pierwszych miesiącach jest zwykle grubsza, sztywniejsza i bardziej wrażliwa, po czym stopniowo dojrzewa i przebudowuje się nawet przez rok lub dłużej. Problemem może być nadwrażliwość, zrost z głębszą warstwą albo blizna przerostowa.

Najczęstsze objawy

• ciągnięcie podczas ruchu
• nadwrażliwość blizny
• ograniczenie przesuwalności skóry

Jak wygląda diagnostyka?

Ocenę rozpoczyna się od stanu gojenia: ciągłości skóry, koloru, temperatury, obrzęku i ewentualnego wysięku. Po zamknięciu rany bada się czucie, przesuwalność poszczególnych warstw oraz wpływ blizny na ruch; zaczerwienienie, rozejście lub objawy infekcji wykluczają mobilizację.

Jak może wyglądać leczenie?

Po potwierdzeniu prawidłowego gojenia stosuje się edukację, stopniową ekspozycję na dotyk, ruch i obciążenie. Otwarta lub zaczerwieniona rana nie powinna być mobilizowana.

Plan powinien być indywidualny i regularnie oceniany. Celem nie jest jedynie krótkotrwałe zmniejszenie bólu, lecz odzyskanie funkcji i stopniowe zwiększenie tolerancji codziennych obciążeń.