Zamrożony bark

Co to jest?

Zamrożony bark, czyli zarostowe zapalenie torebki stawowej, prowadzi do jej pogrubienia i stopniowego ograniczenia objętości stawu. Typowy przebieg obejmuje fazę narastającego bólu, następnie dominującej sztywności i powolnego odzyskiwania ruchu. Częściej występuje między 40. a 60. rokiem życia oraz u osób z cukrzycą lub chorobami tarczycy.

Najczęstsze objawy

• narastająca sztywność
• ból nocny
• trudność w sięganiu za plecy

Jak wygląda diagnostyka?

Kluczowe jest ograniczenie zarówno ruchu wykonywanego samodzielnie, jak i ruchu badanego przez terapeutę, szczególnie rotacji zewnętrznej. Badania obrazowe służą głównie do wykluczenia zwyrodnienia, urazu lub innych przyczyn sztywności, ponieważ samego zamrożonego barku zwykle nie potwierdza się jednym zdjęciem.

Jak może wyglądać leczenie?

Terapia zależy od fazy i drażliwości. Stosuje się edukację, bezpieczny ruch, ćwiczenia i czasem leczenie farmakologiczne lub iniekcyjne po konsultacji lekarskiej.

Plan powinien być indywidualny i regularnie oceniany. Celem nie jest jedynie krótkotrwałe zmniejszenie bólu, lecz odzyskanie funkcji i stopniowe zwiększenie tolerancji codziennych obciążeń.