Co to jest?

Przewlekłe zaparcie oznacza nie tylko rzadkie wypróżnienia, ale także twardy stolec, nadmierne parcie, uczucie przeszkody lub niepełnego opróżnienia. Może wynikać z wolnego pasażu jelitowego, leków, chorób metabolicznych albo zaburzonej koordynacji mięśni dna miednicy podczas defekacji. U jednej osoby może współistnieć kilka mechanizmów.

Najczęstsze objawy

  • rzadkie wypróżnienia
  • nadmierne parcie
  • uczucie niepełnego wypróżnienia

Jak wygląda diagnostyka?

Wywiad obejmuje rytm i wygląd stolca, dietę, leki, choroby oraz sposób wypróżniania, a lekarz decyduje o badaniu fizykalnym i laboratoryjnym. Przy podejrzeniu dyssynergii dna miednicy stosuje się manometrię anorektalną i test wydalania balonu; objawy alarmowe wymagają diagnostyki gastroenterologicznej.

Jak może wyglądać leczenie?

Postępowanie zależy od przyczyny i może obejmować zmianę podaży błonnika i płynów, aktywność, leki oraz trening dna miednicy z biofeedbackiem.

Plan powinien być indywidualny i regularnie oceniany. Celem nie jest jedynie krótkotrwałe zmniejszenie bólu, lecz odzyskanie funkcji i stopniowe zwiększenie tolerancji codziennych obciążeń.

Źródła i dalsza lektura

Treść ma charakter edukacyjny. Poniższy odnośnik prowadzi do aktualnej bazy publikacji naukowych dotyczących dokładnie tego tematu.

Źródło otworzy się w nowej karcie w europejskiej bazie literatury biomedycznej Europe PMC.